YASAKLI OLAN ÜLKE KALKINAMAZ! | Timurtaş Uçar Hocaefendi

Timurtaş Uçar Hocaefendi bu kısa konuşmasında, bir toplumun gelişmesi için düşünme ve ifade imkânının ne kadar belirleyici olduğu üzerinde duruyor. Konuşma, hocaefendinin kendi hayatından aktardığı hâtıralar eşliğinde ilerliyor ve bir müminin hayatını neye göre tanzim edeceği sorusuyla noktalanıyor.

Sözle değil, ilimle yetişmek

Hocaefendi konuşmasına, kalıplaşmış sözleri ezberden tekrar etmenin insan yetiştirmeye yetmediğini söyleyerek başlıyor. Ona göre insanın yetişmesi ilim ister, akıl ister, his ve genişlik ister. Kalıpların tekrarı ile hakiki bir birikimin oluşmayacağını anlatıyor.

Düşüncenin önü kapalıysa

Konuşmanın ana fikri şu cümlede toplanıyor: fikrin önü kapalı olan yerde ne kalkınma olur ne de medeniyet. Hocaefendi, herkesin görüşünü söyleyemediği bir ortamda zihinlerin çalışmayacağını, beyinlerin üretmeyeceğini ifade ediyor. Konuşmaya başlık olan cümle de buradan geliyor.

Anlatılan hâtıra

Hocaefendi bu noktada kendi başından geçenleri naklediyor. Bir din görevlisi olarak yıllar içinde pek çok defa mahkeme kapısında sorguya çekildiğini, okuduğu bir ayet ya da hadis sebebiyle hesap sorulduğunu anlatıyor. Bu bölümü, yaşadığı sıkıntıyı anlatan sitemkâr bir dille aktarıyor; makalede bu hâtıra, hocaefendinin kendi anlatımı olarak nakledilmektedir.

Hesabın verileceği ölçü

Konuşmanın en vurgulu kısmı sonda geliyor. Hocaefendi, ebedî hayata inandığını ve mahşerde hayatının hesabını vereceğini söylüyor; bu hesabın Kur'an-ı Kerim'e ve Peygamber Efendimizin sünnetine göre sorulacağına inandığını ifade ediyor. Bu sebeple bir müminin düşüncesini, yaşayışını ve gündelik hayatını bu ölçüye göre tanzim etmesi gerektiğini anlatıyor.

Bu yazı, konuşmanın ana hatlarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.