Mahşer Günü (29.05.1965)- Medineli Hacı Osman Efendi

Mahşer günü, insanın gündelik telaşı içinde en çok unuttuğu ama en kesin gerçeklerden biridir. Bu sohbette kıyamet gününde kurulacak büyük mahkeme, o gün insanların yaşayacağı sıkıntı, peygamberlerden şefaat isteme sahnesi ve Allah'ın rahmetiyle affedilen kullar anlatılıyor. "Mahşer günü ne olacak, insan orada neye tutunacak?" sorusu, hem uyarıcı hem de ümit veren bir dille ele alınıyor.

Hesabın Şiddetini Hatırlatan Ayet

Sohbetin girişinde, kulların "Allah'ın huzuruna çıkarılacağınız günün şiddetinden sakının" mealindeki ilahi uyarıya muhatap olduğu hatırlatılıyor. O gün zerre kadar amelin bile sorulacağı, kimseye haksızlık edilmeyeceği ve tam bir adaletle hüküm verileceği ifade ediliyor.

Bir Gün Boyu Süren Tefekkür

Sohbette nakledilen rivayete göre Peygamber Efendimiz bir gün sabah namazından sonra mescitte oturmuş, akşama kadar kimseyle konuşmamış; kimi zaman düşünceye dalmış, kimi zaman tebessüm etmiştir. Sebebi sorulduğunda, ahirette olacakların kendisine gösterildiğini bildirmiştir. Hocaefendi bu hatıra üzerinden mahşer tasvirini aktarıyor: bütün mahlukatın tek bir meydanda toplanması, ayak basacak yer kalmayacak kadar kalabalık olması, güneşin yaklaşması ve insanların terler içinde kalması.

Şefaat Arayışı

Anlatılan kıssaya göre insanlar bu sıkıntıdan kurtulmak için bir şefaatçi ararlar. Sırasıyla Hz. Âdem'e, Hz. Nuh'a, Hz. İbrahim'e, Hz. Musa'ya ve Hz. İsa'ya giderler; her biri mazeretini bildirir ve sonunda insanları Peygamber Efendimize yönlendirir. Efendimizin secdeye kapanarak dua etmesi, ardından şefaatinin kabul edilmesi anlatılıyor. Peygamberlerden sonra sıddîkların, âlimlerin ve salih kulların da şefaat edeceği, en sonunda ise Allah'ın rahmetinin tecelli edeceği ifade ediliyor.

Küçük Bir Hâlin Kurtardığı İki Kul

Hocaefendi mahşerde affedilen iki kulun kıssasını naklediyor. Birincisi, ticaretinde borçlularını sıkıştırmayan, darda olana mühlet veren bir tüccardır; kullarına kolaylık gösterdiği için kendisine de kolaylık gösterildiği anlatılıyor. İkincisi ise Allah korkusundan dolayı öldükten sonra kendisiyle ilgili tuhaf bir vasiyette bulunan kişidir; niyeti sorulduğunda "günahımdan ve senden korktum" demesi üzerine bağışlandığı nakledilir. Sohbette bu iki kıssadan çıkarılan ders, kalpteki iman ve Allah korkusunun kıymetidir.

Korku ile Ümit Arasında

Sohbetin bütününde korku ile ümit birlikte veriliyor. Bir yandan hesabın çetinliği ve gafletin tehlikesi hatırlatılıyor, bir yandan da cennetin genişliği ve ilahi rahmetin büyüklüğü anlatılarak imanın muhafazası için dua ediliyor. Ana mesaj, insanın bu dünyada hesabını hesap gününden önce yapmasıdır.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.