AHİRET ŞARTLARINA KENDİMİZİ HAZIRLAMAK! AHİRET İNANCIYLA YAŞAMAK! | Tahir Büyükkörükçü
Tahir Büyükkörükçü Hocaefendi bu sohbetinde, kalbi imanla genişlemiş bir insanın dışarıdan nasıl tanınacağı sorusunu ele alıyor. Rivayette bildirilen alâmetlerden yola çıkarak, ahiret şuuruyla yaşamanın günlük hayatta ne gibi karşılıkları olduğunu anlatıyor.
Birinci Alâmet: Ahirete Hazırlanmak
Sohbette nakledildiğine göre, kalbinde nur bulunan kimsenin ilk alâmeti, kendisini ebedî yurdun şartlarına hazırlamasıdır. Hocaefendi bunu, mahşerin ve hesabın hatırdan çıkmaması olarak açıklıyor. Böyle bir şuurun toplum hayatındaki karşılığını da somutlaştırıyor: yere düşen bir eşyanın on yıl boyunca sahibini beklediği, kimsenin ona el uzatmadığı bir hâl. Ona göre bir müminin zerre kadar hakkına tecavüz İslam'da yoktur.
İkinci Alâmet: Dünyanın Süsünden Uzaklaşmak
İkinci alâmet, dünyanın gururundan ve ziynetinden uzak durmaktır. Hocaefendi bunu, gösterişten ve çalımdan uzak, samimi bir mümin olmak diye açıklıyor. Kur'an'da müminlerin secde izinden tanınacağını bildiren ayete işaret ediyor. Böyle bir kulun ne malıyla ne makamıyla gururlandığını, kimseyi küçük görmediğini, çünkü dünyaya ait her şeyin fâni olduğunu bildiğini ifade ediyor.
Fatih Sultan Mehmed'in Bir Hatırası
Hocaefendi bu vasfa örnek olarak Fatih Sultan Mehmed'e dair anlatılan bir hatırayı naklediyor. Anlatıldığına göre Fatih, bir gün kendi hâlini düşünürken, bu millet kendisinden vazgeçecek olsa başını sokacak bir odası dahi bulunmadığını fark eder. Devlet hazinesinden ayrılan maaşla geçindiği, o bitince ay başını beklediği söylenir. Bunun üzerine kendi yaptırdığı medreseye bir oda tahsis edilmesini ister; kayıtlı talebe olmadan oda verilemeyeceği, talebe kaydı için de imtihan gerektiği bildirilince usulüne uygun biçimde imtihana girer ve ancak ondan sonra bir hücre tahsis edilir. Hocaefendi bu hatırayı, nizamın herkes için işlediğini göstermek üzere anlatıyor.
Efendimizin Tek Elbisesi
Sohbette nakledilen bir başka hadise, sade yaşamanın zirvesini gösteriyor. Rivayete göre bir hanım, Efendimizden giydiği elbiselerinden birini istemiş; Efendimiz yedeği bulunmadığını, ikinci bir elbise olursa göndereceğini bildirmiştir. Aynı çerçevede Hazreti Ömer'in yamalı cübbesini ve Hazreti Ebû Bekir'in zühd hâlini de anıyor.
Vasat Yol: İki Uçtan Da Sakınmak
Hocaefendinin bu sohbette kurduğu denge önemlidir. Elini sıkıp cimrilik etmek nasıl doğru değilse, sırtındaki elbiseyi dahi verip mihraba geçemeyecek hâle gelmek de tavsiye edilen bir yol değildir. İkisinin arasında bir vasat yol bulunduğunu ifade ediyor. Sohbet, Efendimize karşı Hazreti Ebû Bekir'in gösterdiği kesin teslimiyet hatırlatılarak ve memleketimiz için hayır ve selâmet duasıyla tamamlanıyor.
Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.