(63) Müslümanlar Hocasız Bırakıldı (16-10-1998) - Ahmet Vanlıoğlu Hocaefendi

Ahmet Vanlıoğlu Hocaefendi bu sohbetinde, kendisinin geçici bir irşat vazifesiyle bir süre camisinden ayrılacak olmasını anlatarak söze başlıyor ve buradan çok daha büyük bir meseleye geçiyor: Müslümanların dini öğrenme konusunda bir eksiklik hissetmemeleri. Hocaefendi, gittiği ilçelerde cemaatin "bize vaiz gelmiyor" şikâyetini duyduğunu, ama bu şikâyetin arkasında gerçek bir talebin bulunup bulunmadığını sorguluyor.

Her icadın kaynağı ihtiyaçtır

Sohbetin ana fikri şu cümlede toplanıyor: Her icadın kaynağı ihtiyaçtır. İnsanoğlu uzak mesafeleri kısa sürede aşmak istediği için nakil vasıtalarını araştırmış ve bulmuştur. Hocaefendi bu örnekten hareketle, bir toplum gerçekten ihtiyaç duyduğu şeyi mutlaka bulup çıkardığına göre, vaaz ve irşat hizmetinin eksik kalmasının asıl sebebinin talepsizlik olduğunu söylüyor. İnsan bir eksiklik hissetse gider ister, ısrar eder, peşine düşer.

Herkes çobandır, herkes sorumludur

Sohbette, rivayet edildiğine göre Peygamber Efendimiz'in "hepiniz çobansınız ve güttüğünüzden sorumlusunuz" buyurduğu hadis hatırlatılıyor. Hocaefendi bu hadisten yola çıkarak sorumluluğun kademe kademe herkese düştüğünü anlatıyor: idarecinin yönettiklerinden, aile reisinin ailesinden sorumlu olması gibi. Yani din eğitiminin eksikliği yalnızca bir kurumun değil, herkesin ortak yüküdür.

Talep nerede yoğunlaşıyorsa emek oraya gider

Hocaefendi, bir eğlence programı için günlerce reklam yapıldığında ve on binlerce kişi toplandığında, aynı ısrar ve heyecanın dini bir hizmet için gösterilmediğini örneklendiriyor. İnsanların ilgi gösterdiği alanın büyüdüğünü, ilgisiz kalınan alanın ise kendiliğinden zayıfladığını söylüyor. "Kuyruklu yıldız gibi senede bir kere" görülen bir irşat anlayışıyla bu işin yürümeyeceğini ifade ediyor.

Hizmet edenleri desteklemek

Sohbetin son bölümünde hocaefendi, Kur'an kursu ve İmam Hatip Okulu gibi eğitim hizmetleri için yardım toplamaya gelen kardeşlerinden söz ediyor ve cemaate bu hizmetlere sahip çıkma çağrısı yapıyor. Bu tür yardımların âdet yerini bulsun diye değil, gerçekten hissedilecek ölçüde yapılması gerektiğini söylüyor. Ayrıca hizmet edenlerin maneviyatının kırılmaması, aksine teşvik edilip cesaretlendirilmesi gerektiğinin altını çiziyor; çünkü bu işi taşıyan az sayıda insanın gayreti söndüğünde ortada kimse kalmayacaktır.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.