(20) Dine Verilen Değer Azalıyor (23-04-1999) - Ahmet Vanlıoğlu Hocaefendi

Ahmet Vanlıoğlu Hocaefendi bu dersinde Yunus suresini okumaya devam ediyor. Sohbetin ana meselesi, dine verilen değerin azalması ve bunun iki yüzü: bir yandan doğru bilgi kaynaklarının azalması, diğer yandan din adına konuşanların çoğalması.

Doğru kaynak azaldı

Hocaefendi dersin girişinde bir tespitte bulunuyor: din adına konuşanların sayısı eskiye nispetle kat kat artmış, fakat dinin kendisi doğru şekliyle dile getirilmiyor. Bunun bir sebebi olarak da cemaatin hatırının gözetilmesini gösteriyor; net bir hüküm söylendiğinde cemaat darılır mı, devamsızlık yapar mı diye kaygılanılmasını doğru bulmuyor. Kendisinin doğruları en yumuşak şekliyle ortaya koyacağını, kimseyi kırmak niyetinde olmadığını, ama doğruyu da eğip bükmeyeceğini söylüyor.

İlim mirastır

Sohbetin en dikkat çekici bölümü ilim üzerine. Hocaefendi bir hadis-i şerifi naklediyor: âlimler peygamberlerin varisleridir; peygamberler miras olarak mal bırakmazlar, onların bıraktığı miras ilimdir. Buradan cemaate şu çağrıyı yapıyor: bu mirasa varis olma hakkı bütün ümmete açıktır, ancak zamanını servete ayıran servete, ilme ayıran ilme varis olur.

Şefaat edecek üç sınıf

Hocaefendi, ahirette şefaat edecek olanları üç başlıkta topluyor: peygamberler, peygamberlerin varisi olan âlimler ve şehitler. Şehitlik konusunda önemli bir kayıt düşüyor: şehit olmanın şartı Allah için can vermektir. Bir başka gaye ile can verene "senin şehidin" denebilir, fakat Allah katındaki şehitlik bu değildir.

Putlar suç aletidir

Dersin tefsir bölümünde, müşriklerin "biz bunlara Allah ile aramızda şefaatçi olsunlar diye tapınıyoruz" iddiası ele alınıyor. Ayet-i kerimede bu iddiaya, "yoksa göklerde ve yerde Allah'ın bilmediği bir şeyi mi O'na haber veriyorsunuz?" diye cevap veriliyor. Hocaefendi buna kendi benzetmesini ekliyor: suçlular yakalandıklarında suç aletleriyle birlikte sevk edilirler; taptıkları putlar da onların suç aletidir, onlarla birlikte götürüleceklerdir.

Azabı geciktiren iki sebep

Sohbetin son bölümünde hocaefendi, Mekkelilerin "eğer bu hak ise üzerimize taş yağdır" demeleri üzerine inen ayet-i kerimeyi hatırlatıyor. Ayette, Peygamber Efendimiz onların arasında bulundukça ve içlerinde istiğfar edenler oldukça azabın gelmeyeceği bildiriliyor. Hocaefendi bunu bugüne şöyle taşıyor: peygamberin aramızda bulunması, onun sünnetinin ve şeriatının yaşıyor olması demektir; ben bir yerde ihmal etsem bir başkası onu yaşatmaktadır. İstiğfar edenlerin sayısı da az değildir. Bu iki sebebin hâlâ koruyucu olduğunu söyleyerek dersi bağlıyor.

Bu yazı, dersin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.