(140) İslam Alemi'nin Temizlenmesi - Timurtaş Uçar Hocaefendi

Timurtaş Uçar Hocaefendi bu sohbetinde iki konuyu bir arada ele alıyor. Bir yanda yaklaşan Ramazan-ı Şerif, hocaefendinin ifadesiyle alem-i İslam'ın tazelenmesi ve temizlenmesi için gelen ilahi bir fırsat; diğer yanda müslüman toplumun kendi kimliğinden uzaklaşarak başka kutlamalara özenmesi meselesi.

Mümin Olarak Göçmenin Zorluğu

Sohbetin girişinde hocaefendi çarpıcı bir ayrım yapıyor: Mümin olmak belki kolaydır, ama mümin olarak ölmek zordur. Kimsenin elinde imanla göçeceğine dair bir senedi bulunmadığını söylüyor. Bu sebeple müslümanın hâli hem korku hem ümit arasında olmalıdır. Kitaplarımızın bu makamı "havf ile recâ arası" diye tarif ettiğini hatırlatıyor. Hz. Ali'den nakledilen sözü de bu bahiste aktarıyor: Bütün insanlar cennete girip bir kişi kalsa onun kendisi olmasından korkacağını, tersi olsaydı da kendisi olmasını ümit edeceğini söylemiştir.

Kimliği Koruma Meselesi

Sohbetin ikinci ana konusu, müslüman toplumun kendisine ait olmayan kutlama ve âdetleri benimsemesi. Hocaefendi, yılbaşı vaktinde caddelerin ve vitrinlerin başka bir inancın sembolleriyle donatılmasını eleştiriyor ve bunun bizim tarihimizle, kültürümüzle ve inancımızla bir ilgisi bulunmadığını söylüyor. Sofraya konan hindinin bile bu âdetin sonradan taşınmış bir parçası olduğunu, bunun kendi kültürümüzden gelmediğini anlatıyor. Vurgusu şudur: Kişiliğini, kimliğini ve inancını kaybeden bir milleti hiçbir millet ciddiye almaz.

Teknoloji Almak Kimlik Değiştirmeyi Gerektirmez

Hocaefendi burada önemli bir soruya cevap veriyor: "Peki gelişmiş teknolojiyi nasıl alacağız?" Cevabı nettir: Batının tekniğini almak için inanç değiştirmeye gerek yoktur. Japonya'nın ve Güney Kore'nin ileri teknolojiyi aldığını, üstelik bunu kendi inancını, kültürünü, ahlakını, hatta alfabesini bile değiştirmeden başardığını hatırlatıyor. Demek ki teknolojinin alınması kimlik kaybı gerektirmiyor.

Mehmet Âkif'in Bir Hatırası

Sohbetin sonunda hocaefendi, Mehmet Âkif'in hatıratında yer aldığını söylediği bir olayı naklediyor. Anlatılana göre Âkif, bindiği trende Avrupa şehirlerini övmekle bitiremeyen iki genç öğrenciye rastlamış. Gençler sözü, Avrupa'yı görmeyenin insan sayılamayacağı gibi ağır bir hükme kadar götürmüşler. Âkif bundan rahatsız olup onlara Avrupa'ya gidip gitmediklerini sormuş; gençler gitmediklerini, okuduklarından bildiklerini söyleyince, kendi ölçüleriyle o hükmün en çok kendilerine döndüğünü hatırlatmış. Hocaefendi bu hatırayı, özentiyle yetiştirilen bir neslin düştüğü çelişkiyi göstermek için anlatıyor ve müslümanların geleceğe kendi kimliği, kültürü ve imanıyla çıkması temennisiyle sohbetini bağlıyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.