Umre Sohbeti 2005 (Hanımlara Sohbet)- Bayram Ali Öztürk Hoca

Bayram Ali Öztürk Hoca bu umre sohbetini doğrudan Medine-i Münevvere'de, Ravza-i Mutahhara'nın gölgesinde yapıyor. Sohbetin ana sorusu şu: bu kadar yol gelip bu mübarek beldelerde bulunmak, insanın gönlünde gerçekten bir karşılık buluyor mu, yoksa gördüklerimiz yalnızca seyredilip geçilen manzaralar mı kalıyor?

Ruhun Vatanı

Hocaefendi, insanın topraktan bir bedenle ve bir ruhla yaratıldığını hatırlatarak konuya giriyor. Bedenin vatanı doğup büyüdüğümüz topraklardır; ruhun vatanı ise Mekke-i Mükerreme ile Medine-i Münevvere'dir. İnsan nasıl memleketini özleyip oraya gidiyorsa, bu yolculuk da ruhun kendi aslına ve kaynağına duyduğu hasreti gidermek içindir. Bu sebeple buralara hürmetsizlik değil, edep ve teslimiyetle gelinmesi gerektiğini vurguluyor.

Seyretmek ile Yaşamak Arasındaki Fark

Sohbetin en çok tekrarlanan uyarısı bu. Hocaefendi, Kâbe'yi ve Ravza'yı bir seyirlik manzara gibi izleyip dönmekten Allah'a sığınıyor. Duyduğunu yapmadan, öğrendiğinden istifade etmeden dönmenin ne kadar büyük bir kayıp olduğunu anlatıyor. Karnesini alıp sınıfını geçen bir çocuğun sevincini örnek vererek, insanın Rabbinin huzuruna böyle bir neşeyle çıkabilmesi için dua ediyor. "Buraya eksik geldik, eksik dönmeyelim" diyor.

"İçinde Aşk Olmayan İşte Tat Aranmaz"

Sohbetin merkezindeki fikir Mevlânâ'ya dayandırılıyor: içinde aşk bulunmayan hiçbir işten tat ve lezzet beklenmez. Hocaefendi, "neden kıldığımız namazdan, tuttuğumuz oruçtan, yaptığımız hac ve umreden gereği gibi zevk alamıyoruz" sorusunun cevabını burada arıyor. Aşkın nasıl bir şey olduğunu anlatmak için de bir tabloyu hatırlatıyor: sırf Efendimiz'in kabr-i şerifini ziyaret etmek niyetiyle, çok uzaklardan aylar süren yolculuklar göze alan insanlar olmuştur. Onlar için Medine bir uğrak değil, yolculuğun ta kendisiydi.

Ravza'nın Faziletine Dair Beyitler

Sohbetin son bölümünde hocaefendi, bir Osmanlı şairine ait manzum bir eseri açıklayarak ilerliyor. Beyitlerde Mescid-i Nebevî'nin nurundan, Babü's-Selâm'a yönelen kalabalıklardan, Medine toprağının gökyüzüne karşı duyduğu iftihardan söz ediliyor. Şair bu makamı yalnızca edeple girilebilecek bir dergâh olarak tarif ediyor. Hocaefendi bu övgülerin ölçüsünü, rivayet edilen o meşhur hadise bağlıyor: Efendimiz'in minberi ile kabri arasının cennet bahçelerinden bir bahçe olduğu bildirilmiştir.

Bir Karar Vermek

Sohbet, dinleyicileri somut bir karara çağırarak bitiyor. Hocaefendi, bu beldelerden ayrılmadan önce insanın "Allah'ım, eksikliğimi idrak ettim, bundan sonra imanım için şunu yapacağım" diyebilmesi gerektiğini söylüyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.