Bu sohbette, kaynaklarda cimriliğiyle anılan Temmam bin Cafer'in hayatından ibretli sahneler anlatılıyor. Anlatıcı söze bir soruyla başlıyor: Etrafımızda cimriler var mıdır? Elbette vardır; ancak anlatılan bu adamın yanında bizim tanıdığımız cimrilerin hepsi cömert kalır. Tebessüm ettiren ama düşündüren kıssalar, sonunda cömertliğin ve karşılıksız vermenin değerine bağlanıyor.
Hizmetçi tutmamak için evlenen adam
Anlatılana göre Temmam, hizmetçiye para vermemek için evlenmiş; kendi beldesinden çok uzak bir köyde, yoksulluk içindeki bir ailenin kızını pek az bir mehirle almıştır. Sofrasından bir lokma isteyene hırsız diyecek kadar gözü kara olan bu adamın yanında hanımı zamanla açlıktan ölecek hale gelir. Haber alan babası kızını almaya gelip damadına çıkışınca Temmam, "Ben ne yiyorsam ona da onu yediriyorum" diye kendini savunur.
Tavuk kıssası
Kızın babasına anlattığı hadise sohbetin en çarpıcı bölümü. Temmam bir gün eve çok zayıf bir tavuk getirir; yolda ölmek üzereyken bulduğunu, onu azaptan kurtarmak için kestiğini söyler. Tüylerin yastığa doldurulmasını, tırnakların kalem ucu yapılmasını, gaganın bile saklanmasını ister. Pişirirken kemiklerin kırılmamasını tembihler ki ilikler bir sonraki pişirmede suya karışsın. Kadıncağız aynı tavuğu farklı günlerde belki on kez pişirir; Temmam her seferinde yalnızca suyuna ekmek banar. Tavuk eriyip su haline gelince ekmeği doğrayıp yer, hanımına ise tabağı sıyırmak kalır.
Sofrada ve mecliste bir cimri
Dostlarının her sözünü yemeğe bağlayan Temmam'ın cevapları da aktarılıyor. Biri çok yediğini söylese midesinin Şam değirmenlerinin öğüttüğü buğdayın ekmeğiyle dolduğunu, biri hızlı yürüdüğünü söylese o kadar güzel yiyip içtiği için yürüdüğünü söyler. Davete gittiğinde bir lokma yiyip kalanını yanındaki torbaya doldurur ve "yarını da düşünmek lazım" dermiş.
Son nefeste bile
Komşuluk vazifesi için başına toplanan komşularından biri, cennette dilediği kadar yiyip içebileceğini söyleyerek onu teselli etmek ister. Temmam güçlükle gözlerini açıp "Siz de gelecek misiniz?" diye sorar; "İnşallah" cevabını alınca oraya da gitmek istemediğini, çünkü yiyeceğine ortak olacaklarını söyler. Kıssaya göre geride büyük bir servet bırakır; evladı olmadığı için malı hazineye geçer ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılır.
Veren el alan elden üstündür
Sohbetin sonunda Allah'ın cömert olduğu ve cömertleri sevdiği hatırlatılıyor. "Veren el alan elden üstündür" sözüyle karşılıksız vermenin kula bahşedilen en güzel hasletlerden olduğu vurgulanıyor. Bununla birlikte verirken gösteriş yapmamak, sağ elin verdiğini sol elden bile gizlemek gerektiği; şatafatla yapılan iyiliğin insanı hayra değil zarara götürebileceği ifade ediliyor.
Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; kıssaların tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.