Cennetlik Ameller | Abdurrahman Büyükkörükçü Hocaefendi

Abdurrahman Büyükkörükçü Hocaefendi bu sohbetinde, insanı cennete götürecek amellerin önündeki en büyük engelin nefis olduğunu anlatıyor. Nefsi zorlamanın gerekliliğinden başlıyor ve gözün korunmasının gönül dünyamıza tesiri üzerinde uzun uzun duruyor.

Şükürle Açılan Bir Giriş

Hocaefendi sohbete, kendisine yurt dışından ulaşan dinleyicilerinden söz ederek başlıyor. Bunu övünmek için değil, Rabbin verdiği nimeti dile getirmek anlamında yaptığını özellikle belirtiyor. Ardından asıl konuya geçerek dinleyicilerinden bir istirhamda bulunuyor: Kendimizi salih amellere zorlayalım.

Nefis Denen Binek

Sohbetin en akılda kalıcı bölümlerinden biri, hocaefendinin gençliğinde Konya'da bir büyüğünden dinlediği nasihat. Anlatıma göre o zat, nefsi yük taşıyan bir hayvana benzetir; kendisine "razı olsan ne kadar yük taşırsın" diye sorulduğunda, ancak bir tutam kuru maydanoz kadar yük taşıyabileceğini, yaşının bile ağır geleceğini söyler. Hocaefendi bu nükteyle nefsin ne kadar tembel ve isteksiz olduğunu anlatıyor. "Sen benim kalbime bak" diyerek amelleri hafife alanlara da bu vesileyle dikkat çekiyor ve büyüklerin, nefsini yeterince tehlikeli görmeyenin ona yenileceğine dair sözünü hatırlatıyor. Ona göre çare açıktır: Nefis zorlanacak; abdest ve namaz konusunda ağırdan alsa bile insan kendini kaldıracak.

Göz, Kalbe Açılan Kapı

Sohbetin orta bölümü gözün korunmasına ayrılıyor. Hocaefendi, gözü kalbe açılan bir kapıya benzetiyor ve gördüklerimizin gönül dünyamızı doğrudan etkilediğini söylüyor. Burada büyüklerden anlatılan bir hatırayı naklediyor: Ehl-i ilimden bir zatın, edebe uymayan bir manzara karşısında gözünü yumduğu ve kendisine yöneltilen soruya, edepten sıyrılanı görmemek için gözünü kapadığı anlamında cevap verdiği anlatılır.

Gördüklerimiz Namazımıza Geliyor

Hocaefendi bu meseleyi somut bir örnekle bugüne taşıyor: Yıllar önce görülmüş uygunsuz bir manzaranın, insan namaza durduğunda gözünün önüne gelmesi. Ekran karşısında geçirilen vakitlerin gönül dünyasını nasıl bulandırdığını, hatta rüyalarımızın niçin karıştığını buna bağlıyor. Çözüm olarak sunduğu şey basittir: Bakılmaması gereken bir görüntü çıktığında gözü indirmek, gerekirse kapatmak.

Harama Bakmayanın Kazancı

Sohbetin son bölümünde hocaefendi bir kudsi rivayeti aktarıyor. Ona göre harama bakmak şeytanın zehirli oklarından biridir; insan böyle bir bakışla kendi kalbine bir ok saplamış olur. Buna karşılık, sırf Allah'tan korktuğu için bu bakıştan vazgeçen kula öyle bir iman tadı verileceği müjdelenir ki bunu kalbinde hisseder. Hocaefendi, kimsenin görmediği yerlerde bile Allah'ın ve kaydeden meleklerin bulunduğunu hatırlatarak bu ölçüyü pekiştiriyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.