(208) Müslümanların Gafleti - Timurtaş Uçar Hocaefendi

Timurtaş Uçar Hocaefendi bu sohbetinde, üç ayların girmesini vesile ederek Müslümanların en çok ihmal ettiği meselelerden birine değiniyor: gaflet. Sohbetin ana konusu zaman ve zamanın nasıl harcandığı. Hocaefendi, kişinin başka hiçbir kusuru olmasa bile israf ettiği vaktin hesabını vermenin ağır bir sorumluluk olduğunu söyleyerek konuya giriyor.

En Çok İsraf Edilen Nimet: Zaman

Hocaefendiye göre bugün Müslümanların en büyük sıkıntısı, akıp giden zamanı gayesiz, davasız geçirmek. Kahvehanelerde ve boş meşguliyetlerde tüketilen saatlerin farkına varılmadığını, oysa bunların da hesabının sorulacağını hatırlatıyor. Sohbette dikkat çekilen nokta, zamanın gizlice kaybedilen bir sermaye olması: kişi bir günahı fark eder ama bir günün nasıl geçtiğini çoğu zaman fark etmez.

Üç Ayları Bir Mevsim Gibi Görmek

Recep, Şaban ve Ramazan'dan oluşan üç aylar için hocaefendi güzel bir benzetme yapıyor: bunlar ağaç dikme mevsimidir. Mevsim geçtikten sonra dikilen ağaçtan meyve beklenmez; ahirette toplanacak meyvelerin ağaçları bu aylarda dikilmelidir. Kaynaklarda Recep ayının Allah'ın, Şaban'ın Peygamber Efendimizin, Ramazan'ın ise ümmetin ayı olarak anıldığını aktararak, her birinin hakkını vermeye çağırıyor.

Damarların Tıkanması

Sohbetin en çarpıcı benzetmelerinden biri burada geçiyor. Hocaefendi, kalbe giden bir damar tıkandığında hekimlerin müdahale ettiğini, oysa gaflet ve cehalet yüzünden ibret alma ve ders çıkarma kabiliyeti tıkandığında bunu kimin açacağının belli olmadığını söylüyor. Ona göre üç ayların girdiğinden bile habersiz geçen bir gündelik hayat, bu tıkanmanın işaretidir.

Alemlere Rahmet Olma Vasfı

Sohbetin orta bölümünde hocaefendi ağır bir özeleştiri yapıyor. Ümmetin insanlığa numune olması, ilimde, sanayide, ahlakta ve edepte örnek teşkil etmesi gerekirken bu vasfın kaybedildiğini söylüyor. Tefrika, tembellik, dedikodu ve verilen sözün tutulmaması gibi hastalıkları sayarak, önce kendi içimizdeki huzuru kuramayan bir topluluğun dünyaya nizam veremeyeceğini ifade ediyor. Hocaefendinin buradaki gayesi suçlu aramak değil, ümmet olarak bir muhasebeye çağırmak.

Hayır Kapılarını Aralamak

Son bölümde hocaefendi somut hayır çağrılarına yer veriyor: yapımı süren bir caminin imarına katkı, üniversitede okuyan öğrencilere burs veren bir derneğin faaliyetine destek. Ayrıca bir ilmihal kitabının satışından elde edilecek gelirin burs kaynağı olarak kullanılacağını duyuruyor ve cemaate hem yardım hem de ilmihal bilgilerini kaynağından öğrenme tavsiyesinde bulunuyor. Böylece sohbetin başındaki zaman muhasebesi, sonunda amele dönüşen bir çağrıyla tamamlanıyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.