Tahir Büyükkörükçü Hocaefendi bu vaazında, Allah'a bağlı kalan toplulukların aziz olduğunu, yoldan çıkanların ise ağır neticelerle karşılaştığını geçmiş kavimlerin kıssalarıyla anlatıyor. Ardından kalbin zikri ve ölüme hazırlık bahsine geçiyor.
Değişmeyen Ölçü
Hocaefendi, Hz. Âdem'den bu yana tevhide gönül veren fertlerin, ailelerin ve toplulukların dünyada da huzur bulduğunu söyleyerek başlıyor. Ona göre değişmeyen ölçü şudur: İzzet Allah'ındır, Resulünündür ve inananlarındır. Bununla birlikte zaman zaman üstünlüğün karşı tarafa verilmesini bir imtihan olarak değerlendiriyor ve zaferle mağlubiyetin insanlar arasında dönüşümlü kılındığını bildiren ayeti hatırlatıyor.
Geçmiş Kavimlerden İbret
Vaazın ilk bölümünde hocaefendi, Kur'an'da geçmiş ümmetlerin kıssalarının ibret olsun diye anlatıldığını hatırlatıyor. Hz. Nuh'un kavmini uzun yıllar boyunca davet ettiğini, buna rağmen kavminin direndiğini ve sonunda tufanla helak olduklarını anlatıyor. Ardından Hz. Salih'in kavmine geçiyor: Putları bırakıp Rablerine itaat etmeleri istenmiş, dinlemeyince şiddetli bir sesle helak olmuşlardır. Hocaefendi bu kıssaları bugüne bağlıyor: Aynı dünya, aynı Rab; itaat edildiğinde koruma da aynıdır.
Dilin Zikri, Kalbin Zikri
Sohbetin orta bölümünde hocaefendi, şeytanın vesvesesine karşı bir "ilaç" olarak zikri gösteriyor ve kalbin Allah'ı anmasıyla vesvesenin geri çekildiğini bildiren rivayeti aktarıyor. Burada dilin zikri ile kalbin zikrini ayırıyor: Zikir dilden kalbe indiğinde, kişi uyurken bile kalbinin zikirde olduğu bir hâl anlatılır. Hocaefendi bu bahiste gençlik yıllarından bir hatırayı naklediyor. Ders okuduğu hocasının, misafir olan bir zatın kalbinin zikrini işittiğini kendisine anlattığını ve "orada olsaydın sen de duyacaktın" dediğini aktarıyor. Bu hatırayı da kendi tanıklığı olarak değil, hocasından dinlediği bir anlatım olarak veriyor.
Şeytanın Vesvesesine Cevap
Aynı bölümde, zikirle meşgul olan bir kimseye şeytanın gelip "Yıllardır Allah diyorsun, O'nun sana bir kere kulum dediğini duydun mu?" diye vesvese verdiği meşhur anlatım hatırlatılıyor.
Ölüm Anına Hazır mıyız?
Vaazın son bölümünde hocaefendi, ahirete hazırlığı üç başlıkta topluyor: gönlü geçici olana bağlamamak, ebedi hayata hazırlanmak ve ölüm gelmeden önce azami gayret göstermek. Ardından dinleyicilerine bir soru yöneltiyor: İçinizde en bahtiyar insan kimdir? Cevabı kendisi veriyor: Ölüm anını gülerek karşılayabilen kişi. Bu neşeye sahip olanın gerçekten bahtiyar olduğunu söyleyerek cemaate "Ölüm anına hazır mısınız?" diye sorup dua ve kelime-i şehadetle vaazını bitiriyor.
Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.