Şükrün Bereketi ve Resûlullah’ın Örneklik Hayatı | Tahir Büyükkörükçü Hocaefendi

Tahir Büyükkörükçü Hocaefendi bu sohbetinde şükrün ne demek olduğunu ve niçin nimeti koruyan bir sebep sayıldığını anlatıyor. Sohbet bir hadis-i kudsî ile açılıyor ve Peygamber Efendimizin örnek hayatındaki tevazu tablosuyla tamamlanıyor.

Sabır, Şükür ve Rıza

Sohbetin dayanağı olan hadis-i kudsîde Cenab-ı Hak önce kendi birliğini ifade ediyor, ardından buyuruyor: Belalarıma sabretmeyen, verdiğim nimetlere şükretmeyen ve kazama rıza göstermeyen benden başka bir rab arasın. Hocaefendi bu üç şartı kulluğun ölçüsü olarak alıyor. Ona göre kulluğu ikrar eden bir insandan beklenen tam olarak budur: Belaya sabır, nimete şükür, takdire rıza.

Şükür Nedir?

Hocaefendi şükrün manasını açıyor: Nimeti verene imanla yönelmek, O'nu tazim etmek, yüceltmek ve övmek. Bunun namazın içinde de göründüğünü söylüyor: Sübhâneke ile önce Rabbimizi tazim ediyor, sonra rükû ve secdelerle kulluğumuzu arz ediyoruz.

Şükür Nimeti Korur

Sohbetin adını veren fikir bu bölümde. Hocaefendi, Peygamber Efendimizin nimete şükretmenin o nimetin elden gitmesine mâni olduğunu bildiren kısa hadis-i şerifini aktarıyor. Ardından cemaate nimetleri tek tek saydırıyor: İman, İslam, Kur'an, sıhhat, afiyet, göz, kulak, kalp. Sonra soruyor: Bunların üzerimizde kalmasını ister misiniz? Gören gözün görmez, duyan kulağın duymaz hâle gelmesini kimse istemez; hele kalpten imanın çekilip gitmesini.

Abdestle Dökülen Günahlar

Sohbetin bir bölümü müminin günah karşısındaki hâline ayrılıyor. Hocaefendi, kalbinde gerçek iman bulunan kimsenin büyük günaha yanaşmayacağını, çünkü âkıbetine inandığını söylüyor. Küçük hatalar içinse müjdeler bulunduğunu belirtiyor. Rivayet edildiğine göre besmele ile ve huşû ile abdest alan kimsenin yıkadığı her uzvuyla işlediği küçük günahlar dökülür; tırnak arasında gizli kalanına varıncaya kadar. Hocaefendi bunu, iman nimetinin ne büyük bir lütuf olduğunun işareti sayıyor.

Ölçü: Peygamber Efendimizin Çizgisi

Hocaefendi burada meseleyi bir ölçüye bağlıyor: Kurtuluşa giden yolun Peygamber Efendimizin çizgisinden geçtiğini söylüyor. Muhammed İkbal'den bir tavsiye aktarıyor: Hayatın akışı Efendimizin yolundan ve sünnetinden kaymasın; insan kendi aklına, hünerine ve diplomasına fazla güvenmesin.

Fetih Gününde Bir Tevazu Tablosu

Sohbetin en tesirli bölümü sonda. Hocaefendi, Mekke'nin fethi günü sahâbenin sel gibi şehre girdiği anı anlatıyor. Yıllarca ağır eziyet gören, boykota uğrayan Peygamber Efendimiz, o zafer anında başını dik tutup gurura kapılmıyor; yanağını devesinin yelesine koyarak şükrünü arz ediyor. Hocaefendi, zafer günleriyle sıkıntı anları arasında şahsiyetinde hiçbir değişiklik olmamasını Efendimizin en büyük hasletlerinden sayıyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.