İman Nimeti ve Dualarla Gelen Bereket – Abdurrahman Büyükkörükçü

Abdurrahman Büyükkörükçü Hocaefendi bu sohbetinde iman nimetinin kıymeti ve dualarla gelen bereket üzerinde duruyor. Sohbete, bir hafta önce yapılan anma programında okunan hatimler ve dualar için cemaatine teşekkür ederek başlıyor ve buradan bir emanetin devralınması meselesine geçiyor.

İman Nimetine Şükür

Hocaefendi sözlerine, Rabbimize hamd ve şükürle başlıyor. Bahşedilen nimetler içinde özellikle İslam ve iman şerefini anarak, "bizi dünyada bu nimetle aziz kıldın, ahirette de bu ikrar üzere haşret" diye dua ediyor. Sohbetlerinin gayesini de bu çerçevede ortaya koyuyor: daha güzel bir kul olabilmek.

Dualarla Gelen Bereket

Sohbetin ilk bölümü, cemaatin gösterdiği alâkaya ayrılmış. Hocaefendi, o gece okunan hatimlerin, kelime-i tevhidlerin, surelerin, salâtü selamların ve istiğfarların hiç ummadıkları rakamlara ulaştığını söylüyor. Salonun ve koridorların dolduğunu, yer bulamayan kardeşlerin ekranlar başında dua ettiğini anlatıyor. Bu sevgiyi ve vefayı bir bereket olarak değerlendiriyor ve bunun hepimizin ahirette birlikte olmasına vesile olmasını niyaz ediyor.

Ağır Bir Emanet

Hocaefendi bu bölümde açık bir samimiyetle konuşuyor. Kendisine bırakılan mirası çok büyük bir sancağa benzetiyor ve o bayrağı dalgalandırmanın, direği elde tutmanın kolay bir iş olmadığını, bunun farkında ve şuurunda olduğunu söylüyor. Bu sebeple cemaatinden ısrarla dua istiyor. Kendisi ve evlatları için temennisi, dinî ilimler yolunda ilerleyip ümmete hizmet edebilmektir.

"Bin Münafığın Kahrını Çekerim"

Sohbetin en tesirli nakli, Hacı Veyiszade hazretlerine ait bir hatıradır. Anlatıldığına göre, yakınında bulunup arkasından aleyhinde çalışan bir kimseden söz edildiğinde, o zat durumu bildiğini söylemiş ve şu cevabı vermiştir: bir memleket evladının, imanlı bir gencin yetişmesi için bin kişinin eziyetine katlanmaya hazırım. Hocaefendi bu sözü, hizmet yolunda karşılaşılan sıkıntılara nasıl bakılması gerektiğini gösteren bir ölçü olarak aktarıyor.

Yıkmak Kolay, Yapmak Zordur

Hocaefendi sözlerini Mehmed Âkif'in bir benzetmesiyle sürdürüyor: büyük bir eseri yıkmak için birkaç kişi yeterken, onu yapmak için Süleyman'a ve Sinan'a ihtiyaç vardır. Buradan çıkardığı sonuç şudur: biz yapmaya talip olacağız. Hizmet eden herkese müteşekkir olduğunu, hangi okul, hangi cemaat olursa olsun hayırlı işlerin duacısı olduğunu vurguluyor. Müslümanların kardeşliğini, birlik ve beraberliğini kendi babasından aldığı en mühim terbiye olarak zikrediyor. Sohbeti, hayır ve bereket isteyenlerin desteklenmesi ve bu yolda çokça dua edilmesi tavsiyesiyle bitiriyor.

Bu yazı, sohbetin ana başlıklarını özetlemektedir; anlatımın tamamı için videoyu izleyebilirsiniz.